THE RESIDENTS – Instrumental Excerpts From ‘God in Three Persons’
THE RESIDENTS – God in Three Persons
THE RESIDENTS – The Commercial Album
THE RESIDENTS – Not Available
SNAKEFINGER – A Collection
Residents ahoy! De geheimzinnige formatie uit San Francisco is nog immer actief. De opera God in Three Persons is inmiddels behalve op dubbelelpee en CD ook op D.A.T. verkrijgbaar. God in Three Persons laat horen waarom The Residents voor volgend jaar een opdracht voor een Holland Festival-productie zouden moeten krijgen. The Residents slaan met God in Three Persons een bizarre brug tussen concertzaal en Disneyland, met teksten als cryptogrammen, maar ook aanstekelijke koorzang en gemakkelijk wegglijdende orkestraties en blazersarrangementen. Instrumental Excerpts bevat (de titel geeft het al aan) een aantal instrumentale uitsneden van de opera, zodat iedereen zich nu massaal als Resident kan gaan aanmelden bij Hennie Huisman.
Not Available stamt uit 1974, maar werd pas vier jaar later voor het eerst uitgebracht. Het materiaal is nu ook op CD verkrijgbaar. Met Not Available waren The Residents hun tijd ver vooruit, zoveel laten de diverse nummers wel horen. Ze tonen tevens de verregaande onnozelheid aan waarmee enkele jaren later vele zogenaamde experimentele new wave-groepjes dachten baanbrekend bezig te zijn. Zelfs de recente trendy jazz-invalshoek is hier al duidelijk aanwezig. Tevens van de partij op de CD-versie van Not Available is het Britse weirde duo Renaldo & The Loaf. Met dit tweetal maakten The Residents ooit de elpee Title in Limbo. Van dit samenwerkingsverband zijn zes resultaten te horen op Not Available. Een uitstekende aanvulling op het oorspronkelijke gebodene en popmuziek op zijn mafst.
Wordt van een popsong alleen het hoogstnodige gebruikt en het restmateriaal afgedreven, dan duurt een beetje popdeun nog maar één minuut. Aldus een theorie van The Residents. The Commercial Album uit 1980 bevatte veertig één-minuutjingles. Het was het commentaar van The Residents op het manipulatieve gebruik van geluid in bijvoorbeeld radio- en tv-commercials. Aangevuld met wat tracks afkomstig van singles en compilatieprojecten bevat The Commercial Album-CD bijna zeventig minuten bij vlagen geniaal te noemen muziek. En wie toch af en toe een ‘echte’ popsong wil horen, programmeert een jingle gewoon drie keer achter elkaar. Dan blijken de geluidswerkjes van de groep ook beduidend minder gestoord te zijn dan aanvankelijk werd aangenomen. Niet voor niets zijn vele door The Residents in een vroeg stadium toegepaste technieken inmiddels gemeengoed geworden.
Wie door zijn nauwe samenwerking met de groep vaak als vijfde Resident werd aangeduid, was Philip ‘Snakefinger’ Lithman. Jammer genoeg werd deze gitarist vorig jaar door een hartaanval naar het orkest van de eeuwigheid doorverwezen. Niet alleen was Snakefinger regelmatig van de partij bij de sessies die tot vele unieke Residents-opnamen leidden, maar de geheimzinnigen droegen tevens hun steentje bij aan zijn eerste twee onder eigen naam gemaakte elpees Chewing Hides The Sound en Greener Postures. De tracks op A Collection zijn hiervan afkomstig en zijn samen goed voor zeventig minuten onvervalste Snakefinger-sound, met natuurlijk de single The Spot en zijn versie van Kraftwerks The Model, maar ook Smelly Tongues, The Man in the Dark Sedan en Jesus Was a Leprechaun. Ze stralen allen een vrolijk cynisme uit, met springerige ritmes en gitaarpartijen die als een botte zaag door de Residents-mallotigheid snijden. Wellicht dat de gemaskerden in hun onvolprezen American Composer Series eens aandacht aan hun overleden slangenvriend kunnen besteden?
C. Cornell Evers OOR 17, 27 augustus 1988
