"Eyes on the road and hands up on the wheel"
De toelichting bij het album is helder: de Amerikaanse componist Timothy McCormack (1984) wil met ‘The Hand is an Ear’ niets minder dan een diepgevoelde, fysieke ervaring teweegbrengen. Je hoort hoe muziek ontstaat uit het samenspel van lichaam en klank. McCormacks partituren zijn weliswaar zorgvuldig genoteerd, maar komen pas tot leven door de fysieke inzet…
Hij had het al aangekondigd: na ‘Music for 18 Musicians’ en ‘Canto Ostinato’ kwam er nog een derde soloalbum, gemaakt volgens dezelfde principes: ‘Solo Three’. In 2019 begon de Amerikaanse muzikant en producer Erik Hall aan ‘Music for 18 Musicians’ van Steve Reich, waarvan het album in 2020 verscheen. Er is lef voor nodig om…
Ze behoren tot een ander kaliber dan de meeste pop- en rockbands: The Residents — America’s Weirdest Band. Locatie: The Cryptic Corporation, San Francisco. Al ruim een halve eeuw inspireren ze talloze experimentele artiesten, maar hun werk beklijft zelden buiten de inner circle. Hun albums duiken niet op in lijstjes van Rolling Stone, Pitchfork of…
Bossen hebben altijd een sterke aantrekkingskracht gehad op kunstenaars, ook op componisten. In ‘Dream Sequence of an Ancient Forest’ bundelt de Estse componist Madli Marje Gildemann (1994) werken uit de periode 2017–2023 tot één samenhangend geheel, waarin nauwkeurige observatie en vrij stromende verbeelding elkaar ontmoeten. Haar muziek ontvouwt zich als een fijn verweven klankwereld, waarin…
David Bowie zong het al in 1977 in ‘Heroes’: “And the guns shot above our heads, and we kissed as though nothing could fall.” Die woorden krijgen een wrange actualiteit in de straten van Minneapolis. Daar waar ICE-agenten niet alleen angst zaaien, maar ook iets losmaken: verzet. In januari escaleerde de spanning. Twee doden —…
Lees meer “Billy Bragg daagt Trump’s ICE staatsterreur uit” »
In een recente post over protestsongs in het Trump-tijdperk stelde ik dat er in 2017, kort na Trumps eerste inauguratie, nog een zichtbare golf van protestmuziek op gang kwam, maar dat die energie nu veel meer verspreid is over kleinere platforms en niches, met bekende rocksterren die vaker op de vlakte blijven uit vrees voor…
Lees meer “Springsteen slaat terug: furieuze protestsong tegen Trump’s ICE-moorden” »
De Amerikaanse componist Philip Glass (1937) heeft de wereldpremière van zijn nieuwe symfonie in Washington afgeblazen. Symphony No. 15: ‘Lincoln’, een muzikaal portret van Abraham Lincoln (1809-1865), zou in juni voor het eerst klinken in het Kennedy Center met het National Symphony Orchestra, maar Glass heeft zijn toestemming voor die uitvoering ingetrokken. Lincoln was de…
Lees meer “Philip Glass schrapt wereldpremière Lincoln-symfonie in Trump-Kennedy Center” »
Rockmuziek fungeert sinds de opkomst ervan in de jaren vijftig als klankbord voor onvrede over de Amerikaanse politiek, oorlogen en sociale ongelijkheid. Maar ook die vrijheid van meningsuiting staat sinds The Mad King – vrij naar Peter Maxwell Davies’ ‘Eight Songs for a Mad King’ (1969) – onder druk. Al vóór de opkomst van rock…
Afgelopen maandag was het weer zover: Blue Monday. Zo’n dag waarop je vanzelf weer belandt bij de gelijknamige jaren tachtig hit van New Order. En dan is de stap naar Joy Division klein – de band waaruit New Order ontstond na de zelfmoord van zanger Ian Curtis in 1980. Meer specifiek: naar hun baanbrekende debuutalbum…
Lees meer “Heilige huisjes – Joy Division in HD is als rouw in neon” »
Ik schreef er eerder over: hoe muziek niet alleen gehoord, maar ook ruimtelijk ervaren wordt, als iets wat ons omhult, beweegt en vormt. Muziek draait zowel om compositie en uitvoering als om de ruimte die zij inneemt. Filosofisch gezien gaat muzikale ruimte over betekenisvolle ervaring — de verhouding tussen tijd, ruimte, bewustzijn en lichamen. Het…
Lees meer “Als muziek gaat bewegen: radicale albums die je de klankruimte in trekken” »
