‘Hymns of Bantu’ neemt de luisteraar mee op een meeslepende reis waarin traditionele Bantu-muziek harmonieus samenkomt met westerse klassieke muziek, van Bach en Marin Marais tot Afrikaanse percussie, langs voortstuwende grooves, spirituele hymnen en intieme momenten van hoop en bezinning, telkens gedragen door de expressieve cello en stem van Abel Selaocoe.

Die tocht zet hij voort met ‘Four Spirits’, waarop hij de luisteraar letterlijk ‘meeneemt’ op het pad van zijn voorouderlijke wortels.

Het vierdelige ‘Four Spirits’ is geschreven voor cello, stem, percussie en orkest. Samen met het Aurora Orchestra onder leiding van Nick Collon en percussionist Bernhard Schimpelsberger creëert Abel Selaocoe een gedeelde ervaring voor publiek en musici. Vanuit zijn Zuid-Afrikaanse achtergrond onderzoekt hij essentiële thema’s als voorouders, kinderen, geloof en gemeenschap. Zang, traditionele keelklanken en improvisatie spelen daarbij een belangrijke rol.

Abel Selaocoe is geen man van stilzitten. Tijdens optredens beweegt hij soepel tussen momenten van stille bezinning en uitbarstingen van intense energie. Daarbij vlecht hij zijn muziek met het participerende publiek tot een krachtige klankervaring. Hij combineert de technische virtuositeit van de klassieke muziek met genre-overstijgende composities en diepe spirituele invloeden uit Sebokeng, zijn Zuid-Afrikaanse geboorteplaats.

‘Four Spirits’ vangt het township-leven in een balans van oud en nieuw, kinderen, geloof en gemeenschap. Samen met Bernhard Schimpelsberger verweeft Abel Selaocoe Zuid-Afrikaanse en Indiase ritmes, zang in Southern Sotho en Zulu, en fysieke speelstijlen. De vier muzikale bewegingen variëren van dank aan traditionele genezers (‘MaSebego’), nieuwsgierigheid (‘Bana’) en gebed (‘Tshepo’) tot een gemeenschappelijke viering van saamhorigheid (‘Simunye’).

Met name dit laatste, op ‘Four Spirits’ in twee delen opgesplitst als ‘Simunye – Uthando’ en ‘Simunye – Malibongwe’, laat een diepe, bijna religieuze vervoering horen. Het roept, door de spreekstem, ook associaties op met Peter Gabriels klassieker ‘Biko’, opgedragen aan de in 1977 in een Zuid-Afrikaanse politiecel overleden jonge, zwarte leider Steve Biko. Het tweede deel mondt, mede door het meezingende publiek, uit in een krachtig statement: een ode aan het leven, als een bezweringsritueel.

Er klinken melodieën en ritmes uit soortgelijke traditionele culturen waarmee ooit ook de Zuid-Afrikaanse popster Johnny Clegg zijn muzikale strijd tegen het Apartheidsmonster voedde. De live met publiek opgenomen afsluiter ‘Tsohle Tsohle’ is een reprise van het openingsnummer van ‘Hymns Of Bantu’. Tsohle Tsohle betekent ‘alles is alles’ in het Sesotho. Het is een populaire traditionele hymne in Zuid-Afrika die benadrukt dat alles wat ons omringt gemaakt is naar het beeld van onszelf. Abel Selaocoe gebruikt dit stuk als een manier om universele thema’s te verkennen en mensen te verbinden via muziek die diep geworteld is in zijn culturele achtergrond maar vooral een bredere, universele boodschap draagt.

Selaocoe is bij dit alles niet de traditionele solist tegenover het orkest, maar fungeert als het kanaal waarlangs ritme, stem en gemeenschap samenkomen. Met koorlijnen, percussieve uitbarstingen en zinderende grooves brengt ‘Four Spirits’ optimaal de essentie van deze muziek samen als een spirituele en culturele brug, geladen met gedrevenheid, hart en samenklank.

Abel Selaocoe – Four Spirits
Warner Classics

Op donderdag 30 oktober treedt Abel Selaocoe op in de Grote Zaal van het Muziekgebouw in Amsterdam met het programma ‘Tribes ‘. Deze bijzondere avond brengt muzikale tradities uit Kameroen, Ethiopië en Botswana samen, waaronder de vocale, polyfone muziek van de Baka-stam, Ethiopische klankrijkdom en improvisatie, en elektronische uitbreidingen op de cello. Hoogtepunt is de première van ‘Entanglements ‘, een nieuw werk dat Selaocoe samen met componist Michel van der Aa maakte, waarin Baka-klanken versmelten met Ethiopische melodieën. Op het programma staat ook de ‘Prelude ‘uit Cellosuite nr. 3 van Johann Sebastian Bach.

The mini-album Mokuy by the Australian band Hand To Earth contains just three songs and clocks in at 23 minutes. Despite its short length, the band manages to leave an indelible impression. The musicians combine different genres, mixing ancient and modern influences in a unique way. The basis is the Yolgnu Manikay, an ancient oral tradition from northern Australia. The song cycles transcend time and space, creating a sense of eternal progression known as raki – the all-encompassing spirit that connects everything and everyone.

Hand To Earth pairs the voices of Yolgnu singer Daniel Wilfred and Korean singer Sunny Kim. Their combined vocal expressions create a deeply human feeling while evoking untamed forces. Trumpeter and composer Peter Knight adds contrasting, minimalist electronic elements. Together with the evocative sounds of clarinetist Aviva Endean and didgeridoo player David Wilfred, they take the listener into previously unimagined sonic realms.

Hand To Earth – Mokuy
Room40
Photo Hand To Earth © Emma Luker

Het mini-album Mokuy van de Australische band Hand To Earth bevat slechts drie nummers en heeft een speelduur van 23 minuten. Ondanks de korte lengte weet de band een onuitwisbare indruk te maken. Hand To Earth combineert verschillende genres en mixt oude en moderne invloeden op een unieke manier. De basis van hun muziek ligt in Yolgnu manikay, een eeuwenoude orale traditie uit Noord-Australië. De liederen uit deze traditie overstijgen tijd en ruimte en creëren een gevoel van eeuwige voortgang, bekend als raki – de allesomvattende geest die verbinding legt tussen alles en iedereen.

Hand To Earth combineert de stemmen van Yolgnu zanger Daniel Wilfred en de Koreaanse zangeres Sunny Kim. Hun gezamenlijke vocale expressies zorgen voor een diepmenselijk gevoel en roepen tegelijkertijd ongetemde krachten op. Trompettist en componist Peter Knight voegt hier contrasterende, minimalistisch vormgegeven elektronische elementen aan toe. Samen met de beelden oproepende klanken van klarinettist Aviva Endean en didgeridoo-speler David Wilfred, nemen ze de luisteraar mee naar voorheen ongekende sonische vergezichten.

Hand To Earth – Mokuy
Room40
Foto Hand To Earth © Emma Luker